28χρονος Έλληνας έφτιαξε λογισμικό για σύνθεση μουσικής με τα μάτια

Τα μάτια παίζουν τη δική τους μουσική, θα μπορούσε να λέει ο στίχος σε κάποιο ποίημα ή κάποιος ερωτευμένος. Και θα είχε δίκιο, φυσικά, στο πλαίσιο ενός ρομαντικού κόσμου και μιας άλλη οπτικής, μακριά από την καθόλου μελωδική καθημερινότητα. Τι γίνεται όμως όταν η φράση "τα μάτια παίζουν τη δική τους μουσική", φεύγει από το πλαίσιο του ρομαντισμού και μπαίνει στη σφαίρα του ρεαλισμού; Κάτι πραγματικά σπουδαίο!   

Ένας 28χρονος Έλληνας κατάφερε να κάνει την ρομαντική -μέχρι πρότινος- μεταφορά, πραγματικότητα!    

Ο Ζαχαρίας Βαμβακούσης, με σπουδές στην Πληροφορική και τις Τηλεπικοινωνίες δημιούργησε ένα πρωτότυπο δικό του λογισμικό που επιτρέπει, με τη χρήση κάμερας και την κίνηση του ματιού, τη σύνθεση μουσικής.    

Αυτό δίνει τη δυνατότητα σε ανθρώπους με σοβαρά κινητικά προβλήματα ή αδυνατούντες για οποιοδήποτε λόγο να παίξουν και να συνθέσουν μουσική με τα χέρια τους, να το κάνουν με την κίνηση των ματιών τους ή άλλων μελών του σώματός τους! Το πως ακριβώς το βλέπετε στο παρακάτω βίντεο...    

Έτσι λοιπόν, έχουμε την «άρπα των ματιών», με λογισμικό συμβατό με οποιαδήποτε συσκευή μπορεί να κινήσει το ποντίκι του υπολογιστή. Λογισμικό που σχεδιάστηκε για συσκευές εντοπισμού βλέμματος (eye-trackers), με χαμηλό κόστος, προκειμένου να δώσει τη δυνατότητα σε ανθρώπους που το έχουν ανάγκη, να δημιουργήσουν μουσική.

Το βίντεο και το άρθρο: εδώ

Η συχνότητα της μουσικής επηρεάζει το σώμα και το πνεύμα μας! Πως η μουσική μπορεί να αλλάξει την εσωτερική μας ενέργεια!

Αν θέλετε να βρείτε τα μυστικά του σύμπαντος, σκέφτείτε τα σαν ενέργεια, συχνότητα και δονήσεις.» – Νίκολα Τέσλα

«Αυτό που ονομάζουμε ύλη είναι ενέργεια, της οποίας η δόνηση έχει μειωθεί τόσο ώστε να είναι αντιληπτή στις αισθήσεις. Δεν υπάρχει ύλη. «–Albert Einstein

Ο Tesla το είπε, ο Αϊνστάιν συμφώνησε και η επιστήμη το απέδειξε. Είναι γνωστό ότι τα πάντα – συμπεριλαμβανομένου και των δικών μας σωμάτων – αποτελούνται από ενέργεια που δονείται σε διαφορετικές συχνότητες. Με βάση αυτά, φαίνεται λογικό να αναρωτιόμαστε, μπορούν οι συχνότητες του ήχου να μας επηρεάσουν;

Οι συχνότητες επηρεάζουν άλλες συχνότητες. Είναι όπως όταν αναμειγνύουμε διάφορα συστατικά μεταξύ τους τροποποιώντας τη συνολική γεύση ενός γεύματος. Το γεγονός ότι οι συχνότητες επηρεάζουν το φυσικό κόσμο έχει αποδειχθεί μέσα από διάφορα πειράματα, όπως αυτά της επιστήμης των Cymatics και της μνήμης του νερού.

Τα Cymatics δείχνουν ότι όταν συχνότητες ήχου μεταφέρονται μέσα από ένα συγκεκριμένο μέσο όπως είναι το νερό, ο αέρας και η άμμος, θα αλλάξει άμεσα την δόνηση της ύλης. Στην παρακάτω εικόνα φαίνεται πώς τα σωματίδια προσαρμόζονται στις διαφορετικές συχνότητες. 

Η μνήμη του νερού έχει δείξει επίσης πώς οι δικές μας προθέσεις και συναισθήματα μπορούν να αλλάξουν τον υλικό κόσμο. Αυτό έχει αποδειχθεί από τον Δρ Masaru Emoto, ο οποίος έχει πραγματοποιήσει μελέτες που δείχνουν πως απλές προθέσεις που μεταδίδονται μέσω του ήχου, των συναισθημάτων και των σκέψεων μπορούν να επηρεάσουν σημαντικά τον τρόπο που το νερό κρυσταλλώνεται.

Τα σώματά μας συγκρατούν μια ορισμένη συχνότητα δόνησης και πρέπει να υπολογίζουμε επίσης ότι αποτελούνται από 70% νερό. Λαμβάνοντας υπόψη τα παραπάνω πειράματα, είναι λογικό να θεωρήσουμε ότι η συχνότητα της μουσικής θα μπορούσε επίσης να αλλάξει τη δική μας δονητική κατάσταση. Κάθε έκφραση μέσω του ήχου, της συγκίνησης ή της σκέψης κατέχει μια συγκεκριμένη συχνότητα, η οποία επηρεάζει τα πάντα γύρω της, με τον τρόπο που μια σταγόνα νερού μπορεί να επιδράσει σε μια μεγάλη επιφάνεια νερού και να προκαλέσει κυματισμούς.

Η Συχνότητα της Μουσικής

Έχοντας τα παραπάνω στη σκέψη μας, ας δώσουμε προσοχή στη συχνότητα της μουσικής που ακούμε. Η τονικότητα της μουσικής σε όλο τον κόσμο έχει ρυθμιστεί στα A (Νότα Λα) = 440 Hz , μιας και ο Διεθνής Οργανισμός Τυποποίησης (ISO) το καθιέρωσε το 1953. Ωστόσο, εξετάζοντας τη δονητική φύση του σύμπαντος συνεπάγεται ότι ο τόνος αυτός είναι σε δυσαρμονία με το φυσικό συντονισμό της φύσης και μπορεί να δημιουργήσει αρνητικές επιπτώσεις στην ανθρώπινη συμπεριφορά και συνείδηση.

Μερικές θεωρίες συνωμοσίας αν και είναι αναπόδεικτες αφήνουν να εννοηθεί ότι το ναζιστικό καθεστώς ήταν υπέρ της υιοθέτησης αυτής της τονικότητας για να διαπιστωθεί μέσω μιας μυστικής επιστημονικής έρευνας, ποια περιοχή συχνοτήτων μπορεί να προκαλέσει πιο αποτελεσματικά συναισθήματα φόβου και επιθετικότητας. Είτε ισχύει είτε όχι αυτή η συνωμοσία, υπάρχουν ενδιαφέρουσες μελέτες που επισημαίνουν τα οφέλη της ρύθμισης μουσικής τονικότητας στα Α= 432 Hz αντι των 440 που είναι σήμερα.

Τα Μαθηματικά του Σύμπαντος

Η συχνότητα των 432 Hz λέγεται ότι είναι μαθηματικά συνεπής με τα πρότυπα του σύμπαντος. Υποστηρίζεται ότι η συχνότητα 432 Hz δονείται με τη χρυσή τομή Φ (φι) του σύμπαντος και ενοποιεί τις ιδιότητες του φωτός, του χρόνος, του χώρου, της ύλης, της βαρύτητας και του μαγνητισμού με τη βιολογία, το DNA, και τη συνείδηση. Όταν τα άτομα της ύλης του σώματός μας και το DNA αρχίζουν να αντηχούν αρμονικά με το σπειροειδές μοτίβο της φύσης, η αίσθηση της ενότητάς μας με τη φύση αυξάνεται. Ο αριθμός 432 επίσης περιέχεται στην αναλογίες του ήλιου, τηςγης και της σελήνης, καθώς και τη μετάπτωση των ισημεριών, επίσης στη Μεγάλη Πυραμίδα της Αιγύπτου, το Στόουνχεντζ και το Sri Yantra, μεταξύ πολλών άλλων ιερών τόπων.

«Από τις δικές μου παρατηρήσεις, μερικές από τους αρμονικούς απόηχους της συχνότητας  Α = 432hz 12T5 φαίνεται να εναρμονίζονται σε φυσικές μορφές, αλλά και στον συντονισμό τωνσολιτονίων. Τα σολιτόνια χρειάζονται ένα συγκεκριμένο εύρος για να σχηματισθούν μέσω της συμπύκνωσης της ενέργειας και να περάσουν από τον μικρόκοσμο στον μακρόκοσμο. Τα σολιτόνια δεν εντοπίζονται μόνο στη μηχανική του νερού, αλλά και στην εναλλαγή φορτίου στα στοιχεία»-. Brian T. Collins

Συντονισμός του Φάσματος των Χρωμάτων

Ένα άλλο ενδιαφέρον στοιχείο που προκύπτει είναι ότι η ρύθμιση της συχνότητας στα A = 432 Hz συσχετίζεται με τα συστήματα χρωματικού φάσματος και τσάκρα, ενώ η Α = 440 Hz δεν το κάνει.

Το ηλιακό φάσμα και το Κοσμικό Πιάνο

– Dameon Keller

Προσωπικές Σκέψεις

Προσωπικά έχω απολαύσει πολλά συγκροτήματα, καλλιτέχνες και είδη μουσικής, ακόμη κι αν η μουσική τους είναι ρυθμισμένη στα Α = 440 Hz, όμως, μετά τη σύγκριση τραγουδιών τόσο στα A = 432 Hz όσο και στα Α = 440 Hz μπορώ να πω με σιγουριά αισθάνομαι και ακούω τη διαφορά. Δεν θα έλεγα ότι η εμπειρία μου από τη μουσική στα 440Hz με έχει μετατρέψει σε ένα επιθετικό άτομο, αλλά μπορώ να αντιληφθώ ότι ο κόσμος εκτίθεται σε μουσική που επικεντρώνεται περισσότερο στο μυαλό παρά στην καρδιά – για να μην αναφέρουμε την ακραία υλιστική και εγωιστική φιλοσοφία των στίχων στα περισσότερα δημοφιλή τραγούδια – είναι ένας τέλειος συνδυασμός για να διατηρηθεί μια ασύμφωνη συχνότητα και κατάσταση συνείδησης μέσα στην ανθρωπότητα. Αυτό είναι, φυσικά, απλός η δική μου γνώμη.

«Μουσική με τονικότητα στα C (Ντο) = 128 Hz (Η Ντο προκύπτει απο την κλιμακα με Α = 432hz) θα υποστηρίξει την ανθρωπότητα στο δρόμο της προς την πνευματική ελευθερία. Το εσωτερικό αυτί του ανθρώπου είναι φτιαγμένο για να ακούει την C = 128 Hz «-. Ρούντολφ Στάινερ

Πηγή: εδώ

Εικόνα και ήχος

Σαλβαντόρ Νταλί: «Η κόκκινη Ορχήστρα-Οι επτά τέχνες»

Η μουσική αποτελεί αρχικά έκφραση συναισθημάτων και ιδεών, όμως μελετώντας τη μουσική δημιουργία στα βάθη των αιώνων θα παρατηρούσε κανείς ότι πάντα υπάρχει στους συνθέτες έντονη η επιθυμία να «αναπαραστήσουν» εικόνες μέσω της μουσικής, πράγμα που αποτελεί παραδοσιακά πεδίο των εικαστικών τεχνών   Μπορεί κανείς να εντοπίσει στο παγκόσμιο μουσικό ρεπερτόριο «αποτυπώσεις» σκηνών, χαρακτήρων ή εικόνων από τη φύση, όπως και στους πίνακες ζωγραφικής.

   Αυτοί οι ήχοι χαρακτηρίζονται πολλές φορές φωτεινοί ή σκοτεινοί, οξείς ή με όγκο, «κούφιοι», παλλόμενοι, ή με ένα σωρό άλλα χαρακτηριστικά επίθετα.

Πάμπλο Πικάσο: «Μαντολίνο και κιθάρα»

Κάποιες φορές η μουσική απεικόνιση (αναπαράσταση εικόνων με ηχητικά μέσα) εμπνέεται όχι μόνο από τη φύση αλλά και από έργα ζωγραφικής.
   Η δυτικοευρωπαϊκή μουσική παράδοση κατά το 16ο - 17ο αι., περιγράφει εικόνες από τη φύση, αρχίζει να εκφράζει συναισθήματα και μοιάζει με μια «γλώσσα». Ανάλογα με το πόσο πιστά μιμείται τη φύση θεωρείται επιτυχημένη ή όχι μια σύνθεση. Τα έργα συμφωνικής μουσικής γίνονται αντιληπτά ως «ζωντανοί πίνακες»

Β. Α. Χάρτμαν: «Κατακόμβες του Παρισιού», ένας από
τους πίνακες που ενέπνευσε το συνθέτη Μ.
Μουσόργκσι για τη σύνθεσή του «Εικόνες από μία
Έκθεση»

Μετά τα μέσα του 18ου αι., αυτό που απασχολούσε τους συνθέτες ήταν τα συναισθήματα, που τους προκαλούσε το κάθε φαινόμενο.
   Ο Λ. Β. Μπετόβεν (L. V. Beethoven) χαρακτηρίζει την 6η Συμφωνία του (1808): «Ποιμενική Συμφωνία: περισσότερο έκφραση αισθημάτων παρά ζωγραφική».

Μποτιτσέλλι: «Η Άνοιξη»

Ένα από τα διασημότερα έργα απεικονιστικής μουσικής είναι οι «Εικόνες από μια Έκθεση» (1874), του Μ. Μουσόργκσκι (M. Mussorgsky). Πρόκειται για ένα έργο για πιάνο, που εμπνεύστηκε ο καλλιτέχνης μετά την επίσκεψή του σε μια έκθεση έργων του ζωγράφου Β. Α. Χάρτμαν (V. A. Hartmann). Οι δέκα μουσικοί «πίνακες» και στα ενδιάμεσα οι πέντε μουσικοί «περίπατοι» αποτέλεσαν μια ιδιαίτερα δημοφιλή σύνθεση μέχρι σήμερα.

«Ο καλλιεργημένος μουσικός μπορεί να ωφεληθεί εξίσου μελετώντας μια Μαντόνα του Ραφαήλ και μια Συμφωνία του Μότσαρτ […]. Ο ζωγράφος μεταπλάθει το ποίημα σε εικόνα, ο μουσικός μετασχηματίζει την εικόνα σε ήχο […]. Η αισθητική της μιας τέχνης είναι ίδια με αυτήν της άλλης. Μόνο το υλικό διαφέρει».

Ρόμπερτ Σούμαν (R. Schumann), συνθέτης

Πάουλ Κλέε: «Αρχαίος Ήχος»

Από τα μέσα του 19ου αι. οι συνθέτες αναζητούν τη σχέση της μουσικής με το χρώμα και το φως. Οι πίνακες αποτελούν πηγή έμπνευσης για τους συνθέτες και οι μουσικές συνθέσεις πηγές έμπνευσης για τους εικαστικούς.

Τον 20ο αι. οι ανταλλαγές μεταξύ των συνθετών και των εικαστικών καλλιτεχνών γίνονται πιο συχνές, συνενώνοντας με αυτόν τον τρόπο τις δύο τέχνες.

Ο συνθέτης Κλ. Ντεμπισύ εμπνεύστηκε από τους πίνακες του Μποτιτσέλλι («Άνοιξη») και ο Ζωρζ Μπρακ από τα έργα του Ντεμπισύ. Ο συνθέτης Α. Σαίνμπεργκ ανταλλάσσει ιδέες με το Β. Καντίνσκι, ο συνθέτης Τζ. Κέητζ συνδέεται με στενή φιλία με τον Μαρσέλ Ντυσάν και ούτω καθ’ εξής.

Βασίλι Καντίνσκι (Wassily Kandinsky, 1866-1944). Ρωσικής καταγωγής καλλιτέχνης, ένας από τους πρώτους αφαιρετικούς καλλιτέχνες στη σύγχρονη ζωγραφική. Ήταν επίσης καιπολύ επιτυχημένος μουσικός. Η αντίληψη ότι το χρώμα και η μουσική αρμονία συνδέονται, υπάρχει για πολλά χρόνια και προκαλεί πολλούς μελετητές.
Ο Καντίνσκι χρησιμοποίησε το χρώμα, συσχετίζοντας τον χρωματικό τόνο με τη χροιά (την προσωπικότητα του ήχου), την απόχρωση με το τονικό ύψος και τη χρωματική καθαρότητα με την ένταση του ήχου. Υποστήριξε επίσης ότι, όταν έβλεπε το χρώμα, άκουγε μουσική.

Καντίνσκι: «Εντύπωση ΙΙΙ» (κονσέρτο)

«Το ανοιχτό μπλε, μουσικά αναπαριστάμενο, είναι όμοιο με έναν αυλό, το σκούρο με ένα τσέλο...το γκρίζο στερείται ήχου και κίνησης... ενώ το βιολετί είναι στον ήχο παρόμοιο με το αγγλικό κόρνο και τη φλογέρα»
Β. Καντίνσκι
Για το πνευματικό στην Τέχνη

Καντίνσκι: «Κίτρινο, Κόκκινο και Μπλε»

Μέχρι ένα ορισμένο σημείο, το μεγαλύτερο μέρος της μουσικής του 20ου αι. μπορεί να περιγραφεί σα μια αναζήτηση νέων μορφών αφήγησης.

Αυτή η διαρκής αναζήτηση οδήγησε και τους καλλιτέχνες να υπερβούν τα όρια της τέχνης τους, ανοίγοντας νέους δρόμους στην έκφραση της μουσικής και των εικαστικών.

Πηγή: εδώ