ΟΥΤΟΠΙΑ ΚΡΥΜΜΕΝΗ ΣΤΟ ΣΩΜΑ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ Ο ΜΟΥΣΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ ΤΟΥ ΜΙΚΗ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ ΚΑΙ Η ΕΠΟΧΗ ΤΟΥ

Ο μουσικός κόσμος του Μίκη Θεοδωράκη και η εποχή του». Ο Ανδρέας Μαράτος αντιμετωπίζει το έργο του Μίκη Θεοδωράκη ως ένα μοναδικό και ολοκληρωμένο μουσικό κόσμο, ως τεκμήριο της δυναμικής και των μετέωρων αιτημάτων μιας ολόκληρης εποχής. Ερευνά τις καταγωγικές του ρίζες και τον πολυπρισματικό χαρακτήρα του ως οδοδείκτες επιστροφής σε ένα μέλλον που δεν ήρθε ακόμα. Μελετά τους δεσμούς του με την ταραγμένη πολιτική ιστορία του τόπου, την τραγική περιπέτεια της Αριστεράς, την κοινωνικοπολιτική κοσμογονία του εικοστού αιώνα. Τελικά, πώς το έργο αυτό αναδύεται μέσα από τη συνάντηση και την υπέρβαση των κυρίαρχων ρευμάτων σκέψης και τέχνης της εποχής καθώς και την αλληλεπίδρασή του με τις συγκαιρινές του ραγδαίες μεταμορφώσεις του χώρου και των συλλογικών νοοτροπιών όπως αυτές αποτυπώνονται στο σώμα της πόλης.

Το βιβλίο μπορείτε να το βρείτε εδώ

<script type="text/javascript" src="http://go.linkwi.se/delivery/js/deepl.min.js"></script>
<script type="text/javascript">
    LinkwiseAutoDeeplinks.replace('CD18188');
</script>

Η κλασική μουσική κατοικεί σε έναν ανεξάρτητο, αυτόνομο χώρο, αποκομμένο από τον άνθρωπο

Φυσικοί που σχετίζονται με τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό για την Πυρηνική Ενέργεια (CERN) δημοσιοποίησαν μια έρευνα πριν κάποιους μήνες, αποκαλύπτοντας ότι η κλασική μουσική υπάρχει σε ένα πεδίο της πραγματικότητας εντελώς απομακρυσμένο από τον τετραδιάστατο χωροχρόνο που κατοικεί ο άνθρωπος.

Οι επιστήμονες έκαναν μια έρευνα ρουτίνας για πεμπτοδιαστασιακή δραστηριότητα χρησιμοποιώντας τον Μεγάλο Επιταχυντή Αδρονίων, τον τεράστιο επιταχυντή σωματιδίων που έγινε πασίγνωστος με την απόδειξη της ύπαρξης του Σωματιδίου Χιγκς, όταν έπεσαν πάνω σε ολόκληρο το corpus της Δυτικής Κλασικής μουσικής, από τις ψαλμωδίες του 9ου αιώνα μέχρι τον Nico Muhly.

Σύμφωνα με την ανακοίνωση τα αναρίθμητα έργα που φτιάχνουν αυτό το σώμα ρεπερτορίων υπάρχουν σε ένα συνεχές που εδρεύει πέρα από τα όρια της ανθρώπινης αντίληψης.

«Η κλασική μουσική υπερβαίνει και την ευθύγραμμη ροή του χρόνου προς τα εμπρός και τον Ευκλείδειο χώρο που έχουμε συνηθίσει να αντιλαμβανόμαστε», είπε ο Rolf-Dieter Heuer, ο γενικός διευθυντής του CERN. «Ένα μουσικό έργο αποτελεί μια μυστηριώδη ενότητα που η ουσία της διαφεύγει εντελώς από τις αισθήσεις μας.»

Οι φυσικοί ισχυρίζονται ότι κάθε συναυλία ή ηχογράφηση κλασικής μουσικής αποτελεί ένα είδος ολογράμματος που προβάλλεται μέσα στην καθημερινή μας πραγματικότητα μέσα από το πραγματικό μουσικό έργο, που δονείται αέναα σε ένα αιθέριο μέσον που αιωρείται μέσα μας και γύρω μας κάθε στιγμή.

Η συνέχεια του άρθρου εδώ

Η ΑΠΟΛΑΥΣΗ ΤΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ

Κατά καιρούς θα σας προτείνω και βιβλία που έχουν θέμα βέβαια την μουσική.

Το βιβλίο ''Η απόλαυση της μουσικής'' στόχο έχει να διευρύνει τη μουσική αντίληψη του αναγνώστη και να προάγει την ικανότητά του ''να ακούει σε βάθος''. Η ύλη του βιβλίου οργανώνεται με άξονα την εξέλιξη των μουσικών ειδών και του μουσικού ύφους. Συσχετίζεται, σε κάθε ιστορική περίοδο, η μουσική σκέψη με το κοινωνικό-πολιτικό περιβάλλον και τα ρεύματα που επικρατούν στις υπόλοιπες τέχνες. Επεξηγούντα τα μουσικά είδη και οι μορφές. Περιγράφονται τα δομικά υλικά της μουσικής και τα μουσικά σύνολα. Οι συνθέτες παρουσιάζονται μέσα από το έργο τους, ενώ εξετάζεται η συμβολή τους στη διαμόρφωση του ύφους της περιόδου στην οποία ανήκουν. Η έκδοση συμπληρώνεται με αναφορές στην αμερικανική λαϊκή μουσική ροκ και τζαζ, στις γλώσσες της εξωδυτικής μουσικής και τις διαπολιτισμικές επιρροές, καθώς και στη θέση της γυναίκας στο μουσικό γίγνεσθαι. Ο αναγνώστης μπορεί να ακολουθήσει στη μελέτη του τη χρονολογική σειρά: μεσαίωνας - αναγέννηση - μπαρόκ - κλασικισμός - ρομαντισμός - εικοστός αιώνας, ή την προτεινόμενη από τον Machlis μη χρονολογική σειρα: ρομαντισμός - κλασικισμός - μεσαίωνας - αναγέννηση - μπαρόκ - εικοστός αιώνας.
Οι αμερικανοί συγγραφείς επιθυμούν οι λέξεις να μετουσιώνονται σε ήχους και ο αναγνώστης να μεταμορφώνεται σε ενεργό ακροατή. Καινοτομούν όταν ενσωματώνουν στην ύλη του βιβλίου ακροάσεις συγκεκριμένων έργων. Στην ανάλυσή τους ερευνούν και εκθέτουν τα κύρια στοιχεία (θέματα - επεξεργασία - δομή) της καλλιτεχνικής δημιουργίας. Η δυτική έντεχνη μουσική προσεγγίζεται έτσι από τέσσερις συγκλίνοντες δρόμους: το έργο των συνθετών, την ακρόαση, την ανάλυση και το ύφος. Αφήνεται στον μαθητή ή τον σπουδαστή, στο νέο φιλόμουσο ή τον έμπειρο ακροατή να επιλέξει τον καταλληλότερο δρόμο εξερεύνησης του μουσικού υλικού.

Από τον πρόλογο του επιμελητή του βιβλίου Δημήτρη Πυργιώτη.

Το βιβλίο μπορείτε να το βρείτε εδώ

<script type="text/javascript" src="http://go.linkwi.se/delivery/js/deepl.min.js"></script>
<script type="text/javascript">
    LinkwiseAutoDeeplinks.replace('CD18188');
</script>

Έξι αναπάντεχα οφέλη που έχει το τραγούδι στην υγεία μας!

Αν σας αρέσει να τραγουδάτε στο μπάνιο, συνεχίστε, γιατί όπως τονίζουν και οι ειδικοί κάνετε καλό τόσο στην ψυχική όσο και στη σωματική σας υγεία. 
Σύμφωνα με γερμανική έρευνα το τραγούδι ενισχύει την εκφραστικότητα, βελτιώνει την ευεξία μας και κάνει καλό στην οξυγόνωση του εγκεφάλου. Επίσης αυξάνει την παραγωγή των αντισωμάτων που μεταξύ άλλων, προστατεύουν το ανώτερο αναπνευστικό σύστημα από λοιμώξεις, βελτιώνει την αναπνοή, αυξάνοντας το οξυγόνο και την κυκλοφορία του αίματος.
Όσον αφορά δε τα ψυχικά οφέλη του τραγουδιού είναι πάρα πολλά. 

Ας δούμε τι διαπίστωσαν επιστήμονες των Πανεπιστημίων του Χάρβαρντ και του Γιέιλ μετά απο έρευνα που έκαναν για τους τρόπους με τους οποίους το τραγούδι βοηθάει τον οργανισμό μας.

Φροντίζει την καρδιά

Το τραγούδι βελτιώνει τον καρδιακό ρυθμό και μειώνει τον κίνδυνο των καρδιακών παθήσεων. Μάλιστα όταν τραγουδάμε παρέα με κάποιον άλλον, συχνά συγχρονίζεται ο καρδιακός μας ρυθμός.

Ενισχύει το ανοσοποιητικό

Αυξάνει την παραγωγή των αντισωμάτων που μεταξύ άλλων, προστατεύουν το ανώτερο αναπνευστικό σύστημα από λοιμώξεις, ενώ βελτιώνει την αναπνοή.

Εξασκεί τον εγκέφαλο

Ενισχύει την συγκέντρωση και τη μνήμη. Διαβάζοντας παρτιτούρες βελτιώνονται οι μαθηματικές δεξιότητες μας , καθώς και άλλες γνωστικές λειτουργίες. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε που οι μεγαλύτεροι μουσικοσυνθέτες είναι και μαθηματικοί.

Το υπόλοιπο άρθρο μπορείτε να το διαβάσετε από εδώ

Ένα διάσημο μωσαϊκό για τους λάτρεις της κλασσικής μουσικής!!!

Μια άκρως ενδιαφέρουσα πρωτοβουλία μπορούν να απολαύσουν οι φίλοι της κλασσικής μουσικής, μέσω της σελίδας Thinglink. Πιο συγκεκριμένα, έχει δημιουργηθεί ένα «ζωντανό» ταμπλό στο οποίο βρίσκονται μαζεμένοι όλοι οι σπουδαίοι κλασσικοί συνθέτες, χωρισμένοι αλφαβητικά και με φωτογραφίες.

Απολαύστε τους πατώντας εδώ

Εκεί, μπορεί κανείς με το πάτημα ενός κουμπιού, να ακούσει τα μουσικά έργα που στιγμάτισαν τους μεγαλύτερους κλασσικούς συνθέτες που έδρασαν ποτέ στο χώρο της μουσικής.

Paramusical Ensemble: Παράλυτοι μουσικοί «παίζουν» μουσικάρες με το μυαλό τους!

Τι συμβαίνει όταν παίζεις την μουσική του κεφαλιού σου (#diplis)
Η μουσική είναι κάτι που καθώς την ακούς,  μπορεί να προκαλέσει τεράστιες αλλαγές στα συναισθήματα και τις πράξεις σου. Τι συμβαίνει όμως με εκείνους που εκτός από το να ακούσουν τη μουσική, δεν μπορούν να έχουν καμία πρακτική αντίδραση, όπως οι πάσχοντες από τη νόσο του κινητικού νευρώνα (ALS);

Αυτή φαίνεται πως ήταν η ερώτηση που ώθησε την ερευνητική ομάδα του πανεπιστημίου του Plymouth στο να ξεκινήσουν ένα φιλόδοξο project, σε συνεργασία με το Royal Hospital for Neuro-Disability. Λέγονται Paramusical Ensemble και παίζουν μουσικά όργανα, καταχωρώντας κυματογραμμές του εγκεφάλου τους μέσα από μια συσκευή εγκεφαλογραφήματος. Με αυτό τον τρόπο, οι παράλυτοι μουσικοί του Paramusical Ensemble καταφέρνουν να διευθύνουν τη μουσική ενός κουαρτέτου εγχόρδων, χρησιμοποιώντας μόνο την δύναμη των εγκεφάλων τους. Το αποτέλεσμα είναι τουλάχιστον μαγικό:

Μπορείτε να δείτε το άρθρο και το βίντεο εδώ!

Η ψυχασθένεια του Σούμαν που πέθανε μόλις 46 ετών σε ψυχιατρείο....

«Με κυνηγούσε το Σολ δίεση!». Η ψυχασθένεια του Σούμαν που πέθανε μόλις 46 ετών σε ψυχιατρείο. Έσκισε τις παλάμες του για να φτάνει τις οκτάβες του πιάνου και υπήρξε από τους πιο ταλαντούχους της γενιάς του... 


Ο Ρόμπερτ Σούμαν υπήρξε ένας από τους μεγαλύτερους συνθέτες της ρομαντικής περιόδου. Είναι γνωστός κυρίως για τα έργα του για πιάνο αλλά και για τις διαταραχές της ψυχικής του υγείας. Ο Σούμαν άργησε πολύ να ασχοληθεί με τη μουσική. Ο πατέρας του ήταν συντηρητικός βιβλιοπώλης και αδιαφορούσε για την επιθυμία του γιου του να μάθει μουσική. Τον πίεσε μάλιστα να σπουδάσει Νομική στο Πανεπιστήμιο της Λειψίας και να επικεντρώσει τα ενδιαφέροντά του στη Λογοτεχνία και τις Κλασσικές σπουδές. Στη Λειψία όμως, ο Σούμαν γνωρίστηκε με μουσικούς και ήξερε ότι αυτή είναι η κλίση του. 

Η γυναίκα της ζωής του 

Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στη Λειψία αδιαφορούσε για τις σπουδές του, κάπνιζε μανιωδώς πούρα, έπινε μεγάλες ποσότητες μπύρας και σαμπάνιας, ενώ περνούσε τις νύχτες του σε πορνεία και καπηλειά. Συγχρόνως κατάφερε να πείσει τη μητέρα του να ασχοληθεί με τη μουσική και να σπουδάσει πιάνο στη Βιέννη.... 

Ο Ρόμπερτ και η Κλάρα Σούμαν

Στο σπίτι όπου διέμενε ως φοιτητής, γνώρισε την κατά οκτώ χρόνια νεότερή του Κλάρα Βικ. Παρόλο που ήταν αρραβωνιασμένος με άλλη κοπέλα, ο πόθος του για τη Κλάρα φούντωνε ολοένα και περισσότερο χωρίς να μπορεί να τον ελέγξει. Ο πατέρας της Κλάρα, και δάσκαλος του Σούμαν, όταν κατάλαβε τι συμβαίνει τους απαγόρευσε να συναντιούνται. Αυτό τον συντάραξε βαθύτατα. Άρχισε να συνθέτει μανιωδώς σονάτες για πιάνο, παίζοντας ακατάπαυστα. Η Κλάρα Βικ θεωρούταν μεγάλο ταλέντο στο πιάνο και ο πατέρας της, αντίθετα ίσως με τα ήθη της εποχής, θεώρησε ότι ένας γάμος θα της στερούσε μια λαμπρή καριέρα. Το ζευγάρι τελικά παντρεύτηκε το 1840, παρά τις αντιρρήσεις του πατέρα της Κλάρας.... 

Το ζευγάρι απέκτησε οχτώ παιδιά. Στη φωτογραφία τα έξι από αυτά

Η ψυχική διαταραχή και ο τραυματισμός στο χέρι.

 Την περίοδο αυτή η ψυχική του υγεία άρχισε να κλονίζεται. Θεωρούσε ότι διακατεχόταν από δύο προσωπικότητες. Ίδρυσε ένα μουσικό περιοδικό, το Neue Zeitschrift fur Musik, στο οποίο έγραφε χρησιμοποιώντας δύο ψευδώνυμα, τον «Ευσέβιο» και τον «Φλορεστάν». Τα πρόσωπα αυτά ήταν φανταστικά, μαρτυρούν όμως το διχασμό της προσωπικότητάς του καθώς ο κάθενας είχε στα κείμενα διαφορετικό «ύφος».... 

το υπολοιπο άρθρο μπορείτε να το διαβάσετε εδώ

Οι πρώτες μουσικές γραφομηχανές

Ξέρουμε ότι οι αντιγραφές των κομματιών τα παλιά χρόνια γινότανε με το χέρι. Άλλα πότε ξεκίνησαν να γράφουνε πρώτη φορά τυποποιημένες παρτιτούρες; Οι πρώτες μουσικές γραφομηχανές αναπτύχθηκαν τον 19ο αιώνα , αλλά μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 1900 δεν ήτανε πολύ δημοφιλής. Πολλά διαφορετικά μοντέλα είχαν εφευρεθεί, άλλα 2 σχέδια ήταν αυτά που έγιναν στάνταρ. Το ένα σχέδιο ήταν το ''The Keaton Music Typewriter'', που έδειχνε πολύ διαφορετική από μια απλή γραφομηχανή. Είχε 2 πληκτρολόγια που το ένα ήταν κινητό και το άλλο σταθερό. 

Και το άλλο σχέδιο ήταν όπως όλες οι απλές γραφομηχανές, που αντί για γράμματα στο πληκτρολόγιο, υπήρχανε νότες.

Ξεκινώντας από 1885 με το ''Columbia Music Typewriter''

το 1905 με το ''Dogilbert''

το 1910 με το ''Nocoblick''

το 1923 με το ''Walton Music Typewriter''

το 1931 με το ''Melotyp/Nototyp''

το 1936/1953 με το ''The Keaton Music Typewriter''

εφευρέθηκε πρώτα το 1936 με 14 κλειδιά και το 1953 εξελίχθηκε με 33 κλειδιά.

Μετά πάμε στο 1946 με το ''Musicwriter''

και στο 1988 με το ''Musicwriter ΙΙ''

πηγή: http://www.musicprintinghistory.org/music-typewriters.html?start=6

Η μουσική και τα οφέλη της στην παιδική σκέψη

Ο Amir Pinkey-Jengkens, είναι ένα οχτάχρονο αγόρι που μένει στο Los Angeles και μαθαίνει τρομπόνι, μέσω ενός προγράμματος που ονομάζεται "harmony".

Πρόκειται για ένα μη κερδοσκοπικό πρόγραμμα εκτός ωρών σχολείου, κατά το οποίο μοιράζονται μουσικά όργανα και γίνεται και διδασκαλία μουσικής σε παιδιά από χαμηλά κοινωνικο-οικονομικά στρώματα. Δύο φορές Πρόσφατες έρευνες έχουν δείξει ότι η μουσική εκπαίδευση μπορεί να επηρεάσει θετικά την προφορική γλωσσική ικανότητα του παιδιού.

Πιο συγκεκριμένα, υποστηρίζεται ότι η μουσική εκπαίδευση βελτιώνει το "αυτί" τόσο σε σχέση με τη μουσική όσο και με τον προφορικό λόγο, όπως δημοσιεύτηκε σε έρευνα στο Journal of Neuroscience. Οι ερευνητές διαπίστωσαςν πως παιδιά που έκαναν μαθήματα μουσικής για 2 χρόνια όχι μόνο βελτιώθηκαν στη μουσική αλλά και στον χειρισμό της γλώσσας.

Το πρόγραμμα εμπνεύστηκε η Margaret Martin, η οποία αν και άστεγη μεγάλωσε 2 παιδιά και τελικά, δύο χρόνια πριν, απέκτησε ντοκτορά στη δημόσια υγεία.

Μια από τις ιδιαιτερότητες της έρευνας ήταν ότι πραγματοποιήθηκε όχι σε συνθήκες εργαστηρίου αλλά στα γραφεία του project στο Los Angeles. Δύο απογεύματα την εβδομάδα νευρολογία και μουσική "συναντιούνται" εκεί όπου περίπου 24 παιδιά συγκεντρώνονται για να μάθουν να παίζουν φλάουτο, όμποε, τρομπόνι και τρομπέτα. Το πρόγραμμα περιλαμβάνει ακόμη εξ-αποστάσεως (μέσω διαδικτύου) μαθήματα μουσικής σε δημόσια σχολεία του Los Angeles.

Η επιτυχία του προγράμματος βασίζεται σε διάφορες παραμέτρους όπως το ότι τα παιδιά έχουν τη δυνατότητα να παίζουν όργανα που υπό διαφορετικές συνθήκες δεν θα μπορούσαν να αποκτήσουν λόγω υψηλού κόστους. Επίσης τα δωρεάν μαθήματα είναι πολύ σημαντικός παράγοντας. Ακόμη το ότι τα παιδιά ολοκληρώνοντας τη μέρα τους στο σχολείο, έχουν τη δυνατότητα να πάνε σε κάποιο μέρος όπου ενήλικες τα φροντίζουν και συναναστρέφονται μαζί τους. 

Όμως πέρα από όλα αυτά, ο τρόπος με τον οποίο λειτουργεί ο εγκέφαλος παίζει πολύ σημαντικό ρόλο. Με λίγα λόγια : το μυαλό λειτουργεί με νευρώνες. Κάθε φορά που εισέρχεται μια καινούρια πληροφορία (μέσω της ακοής ή της όρασης κτλ), οι νευρώνες τη μεταδίδουν διαδοχικά με τις λεγόμενες νευρικές ώσεις (ηλεκτρικούς παλμούς). Αυτά τα 'εγκεφαλικά κύματα' μπορούν να παρατηρηθούν (τόσο οπτικά όσο και ακουστικά) με ηλεκτρόδια.

Ακόμη μπορούν να αναλυθούν ώστε να γίνει κατανοητός ο τρόπος που τα παιδιά επεξεργάζονται όχι μόνο τη μουσική αλλά και τον λόγο, καθώς έχουν τρία κοινά χαρακτηριστικά : χροιά, ύψος και χρόνο, γι' αυτό και ο εγκέφαλος χρησιμοποιεί τον ίδιο μηχανισμό για να τα επεξεργαστεί.

Μπορείτε να διαβάσετε ολόκληρο το άρθρο εδώ

Πως σχετίζεται η εκμάθηση ενός μουσικού οργάνου με την ψυχική υγεία του παιδιού

Σε μια νέα μελέτη με τίτλο ‘‘Η μεγαλύτερη έρευνα συσχέτισης ανάμεσα στην εκμάθηση ενός μουσικού οργάνου και την ανάπτυξη του εγκεφάλου’’, μια ομάδα παιδοψυχιάτρων, του Πανεπιστημίου Vermont- College of Medicine, βρήκε ότι η μουσική εκπαίδευση μπορεί να βοηθήσει τα παιδιά στην εστίαση της προσοχής, στον έλεγχο των συναισθημάτων τους και στην μείωση του άγχους.

Η έρευνα, συνεχίζοντας προηγούμενες μελέτες χρησιμοποιεί τη βάση δεδομένων τους αναλύοντας τα εγκεφαλογραφήματα 232 παιδιών ηλικίας 6 έως 18 ετών.

Καθώς τα παιδιά μεγαλώνουν, ο φλοιός – το εξωτερικό στρώμα του εγκεφάλου – αλλάζει σε πάχος. Σε προηγούμενη ανάλυση δεδομένων MRI είχε ανακαλυφθεί ότι η πύκνωση ή η αραίωση του φλοιού, σε συγκεκριμένες περιοχές του εγκεφάλου, αντανακλούσε την εμφάνιση άγχους και κατάθλιψης, προβλήματα προσοχής, επιθετικότητας και θέματα ελέγχου της συμπεριφοράς, ακόμη και σε υγιή παιδιά, σε εκείνα δηλαδή που δεν είχαν διαγνωστεί με κάποια διαταραχή ή ψυχική ασθένεια. Με αυτή τη μελέτη, οι ερευνητές ήθελαν να δουν το κατά πόσο μια θετική δραστηριότητα, όπως η μουσική εκπαίδευση, θα επηρέαζε τους δείκτες στον φλοιό.

Η μελέτη υποστηρίζει το «The Vermont Family Based Approach», ένα μοντέλο που που δημιούργησε ο James Hudziak, βασικός συντάκτης της μελέτης, για να αποδείξει ότι το σύνολο του περιβάλλοντος ενός νεαρού ατόμου – οι γονείς, οι δάσκαλοι, οι φίλοι, τα κατοικίδια ζώα, οι εξωσχολικές δραστηριότητες – συμβάλλουν στην ψυχολογική υγεία του. «Η μουσική είναι ένα κρίσιμο συστατικό στο μοντέλο μου», λέει ο Hudziak.

Ολόκληρο το άρθρο μπορείτε να το διαβάσετε εδώ

Ο Μπετόβεν συνέθετε, κυριολεκτικώς, με την καρδιά του!

Ο Λούντβιχ βαν Μπετόβεν συνέθετε μουσική (κυριολεκτικώς) με την καρδιά του, σύμφωνα με νέα μελέτη. Τα εντυπωσιακά κρεσέντο που χαρακτηρίζουν πολλά από τα έργα του μεγάλου συνθέτη αποτελούν «τέκνο» ενός καρδιολογικού προβλήματος που τον ταλαιπωρούσε, αναφέρουν ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν και το Πανεπιστήμιο της Ουάσιγκτον.

Οι επιστήμονες επισημαίνουν με δημοσίευσή τους στο επιστημονικό έντυπο «Perspectives in Biology and Medicine» ότι σημαντικά αποσπάσματα των συνθέσεων του Μπετόβεν ταιριάζουν με την καρδιακή αρρυθμία από την οποία έπασχε. Στην ερευνητική ομάδα που κατέληξε στο εντυπωσιακό συμπέρασμα περιλαμβάνεται καρδιολόγος, ιστορικός της ιατρικής καθώς και μουσικολόγος.

Οι ειδικοί ανέλυσαν ορισμένες από τις συνθέσεις του Μπετόβεν αναζητώντας στοιχεία σχετικά με την ύπαρξη καρδιοπάθειας – κάτι το οποίο ορισμένοι υποπτεύονταν.

Οπως είδαν, ο ρυθμός σε ορισμένα σημεία γνωστών μουσικών έργων του συνθέτη αντανακλά τις καρδιακές αρρυθμίες του. «Η μουσική του ήταν τόσο μεταφορικώς όσο και κυριολεκτικώς… βγαλμένη από την καρδιά του» ανέφερε ο Τζόελ Χογουέλ από την Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου του Μίσιγκαν και πρόσθεσε: «Οταν η καρδιά χτυπά μη φυσιολογικά εξαιτίας καρδιοπάθειας αυτό συμβαίνει σε ορισμένα προβλέψιμα μοτίβα. Πιστεύουμε ότι ακούμε ορισμένα από αυτά τα ίδια μοτίβα στη μουσική του Μπετόβεν».

Ο ειδικός πρόσθεσε ότι η συνέργεια μεταξύ μυαλού και σώματος δομεί το πώς αντιλαμβανόμαστε τον κόσμο. «Αυτό είναι ιδιαιτέρως εμφανές στον κόσμο της τέχνης και της μουσικής ο οποίος αντανακλά σε μεγάλο βαθμό τις εσώτερες εμπειρίες ενός ανθρώπου».

Ολόκληρο το άρθρο μπορείτε να το διαβάσετε εδώ!