Παίζω με μουσική!!!

Θέλω να σας παρουσιάσω ένα πολύ ωραίο ιστολόγιο στο οποίο δημοσιεύονται ιδέες, μουσικά παιχνίδια και σχέδια μαθήματος, για το μάθημα της Μουσικής Αγωγής στην Πρωτοβάθμια εκπαίδευση. Απευθύνεται κυρίως σε εκπαιδευτικούς Μουσικής, αλλά και σε όσους αγαπούν τη Μουσική και θέλουν να την ενσωματώσουν στο μάθημά τους ως εκπαιδευτικοί άλλης ειδικότητας ή και γονείς που θέλουν να περάσουν δημιουργικές στιγμές με τα παιδιά τους.

Το blog θα το βρειτε εδώ

Ποια μουσική διεγείρει την πρωτότυπη σκέψη

Πρόσφατες έρευνες έδειξαν ότι όταν αντιμετωπίζουμε ένα μη κοινότοπο πρόβλημα, η λύση του οποίου απαιτεί από εμάς ένα άλμα δημιουργικότητας, το να ακούμε μια ευχάριστη και συναισθηματικά διεγερτική μουσική μάς βοηθά αποφασιστικά στην εξεύρεση της λύσης. Οταν λοιπόν ακούμε ένα ορισμένο είδος μουσικής ενώ σκεφτόμαστε ένα δυσεπίλυτο πρόβλημα, είναι σαφώς πιο παραγωγικό από το να δουλεύουμε στη σιωπή.

Στο συμπέρασμα αυτό κατέληξαν δύο ερευνητικές ομάδες, που εργάζονταν η μία στην Ολλανδία στο Radbound University και η άλλη στην Αυστραλία στο University of Technology Sydney, και πριν από λίγες ημέρες δημοσίευσαν από κοινού τα αποτελέσματα αυτής της συνεργασίας στο περιοδικό «PLOS One».

Στον πολύπλοκο και διαρκώς μεταβαλλόμενο κόσμο όπου ζούμε, η ικανότητα να βρίσκουμε εγκαίρως πρωτότυπες λύσεις αποτελεί ίσως μία από τις περισσότερο αναγνωρισμένες νοητικές αρετές, μια νοητική ικανότητα που συχνά απαιτείται και στον χώρο εργασίας. Διόλου περίεργο λοιπόν ότι εδώ και χρόνια ειδικοί επιστήμονες μελετούν τις εξωτερικές και εσωτερικές συνθήκες που διεγείρουν ή ενισχύουν αυτή την ικανότητα.

Από καιρό υπήρχαν ενδείξεις ότι η μουσική σχετίζεται στενά και επηρεάζει τη δημιουργική σκέψη, όμως μέχρι πρόσφατα δεν γνωρίζαμε ποιο είδος μουσικής και σε ποιες περιπτώσεις ασκεί την ευεργετική δράση της. Προσπαθώντας να απαντήσουν σε αυτά τα ερωτήματα οι διευθυντές των δύο ερευνητικών ομάδων, ο Simone Ritter της ολλανδικής και ο Sam Ferguson της αυστραλιανής, έθεσαν σε 155 εθελοντές μια σειρά από προβλήματα, ενώ λίγο πριν και κατά τη διάρκεια του πειράματος τους έβαζαν να ακούνε διαφορετικά είδη κλασικής μουσικής.

Με άλλα λόγια, παρατηρούσαν πώς τα διάφορα είδη σύνθετης μουσικής επηρεάζουν την ικανότητα των εθελοντών να ανακαλύπτουν δημιουργικές λύσεις στα προβλήματα που έπρεπε να επιλύσουν.

 

Αποκλίνουσα δημιουργικότητα

Στο ερώτημα πώς ενώνονται με τέσσερις διαδοχικές ευθείες οι εννέα κουκίδες η λύση βρίσκεται δεξιά

Αξίζει να σημειωθεί ότι αυτά τα πειράματα διερευνούσαν ένα ιδιαίτερο είδος δημιουργικότητας, το οποίο η σύγχρονη ψυχολογία περιγράφει ως «αποκλίνουσα σκέψη», δηλαδή τη δημιουργική ικανότητα ορισμένων ανθρώπων να επινοούν διαφορετικές λύσεις σε ένα πρόβλημα (αποκλίνουσα σκέψη), όταν οι περισσότεροι άνθρωποι αναζητούν μία και μοναδική λύση για το ίδιο πρόβλημα (συγκλίνουσα σκέψη). Εστίαζαν συνεπώς στο ποια διαφορετικά είδη κλασικής μουσικής επηρεάζουν, άλλοτε θετικά και άλλοτε αρνητικά, την αποκλίνουσα σκέψη, δηλαδή το είδος της δημιουργικής σκέψης που απαιτείται συχνότερα για την επίλυση προβλημάτων στις τέχνες και τις επιστήμες!

Για παράδειγμα όταν έθεταν στους εθελοντές «το πρόβλημα των εννέα σημείων», να συνδέσουν δηλαδή με τέσσερις μόνο διαδοχικές ευθείες γραμμές τα εννέα σημεία που βρίσκονται στο ίδιο επίπεδο (βλ. σχετική εικόνα), διαπίστωσαν ότι οι εθελοντές που άκουγαν ευχάριστες αρμονικές συνθέσεις (π.χ. την «Ανοιξη» από τις «Τέσσερις εποχές» του Βιβάλντι) επιδείκνύαν μεγαλύτερη αποκλίνουσα δημιουργικότητα και οδηγούνται ευκολότερα στη λύση του προβλήματος.

Σε αυτό το συμπέρασμα κατέληξαν χωρίζοντας τους 155 εθελοντές σε πέντε ομάδες που έπρεπε να λύσουν το ίδιο πρόβλημα. Κάθε μία από τις τέσσερις ομάδες, την ώρα που προσπαθούσε να λύσει ένα πρόβλημα, άκουγε διαφορετικά είδη κλασικής μουσικής (π.χ. ηρωική, ευχάριστα αρμονική, καταθλιπτική, αγχωτική κ.ο.κ.), ενώ η πέμπτη ομάδα χρησίμευε ως η «ομάδα ελέγχου» που δεν άκουγε καθόλου μουσική προσπαθώντας να λύσει το πρόβλημα.

Διαπίστωσαν λοιπόν ότι από τα μουσικά κομμάτια, τα οποία είχαν ταξινομηθεί σε κατηγορίες ανάλογα με το συναισθηματικό τους περιεχόμενο αλλά και τη διεγερτική τους δράση, μόνο τα ευχάριστα μελωδικά κομμάτια ασκούσαν κατά κανόνα μια «θετική διεγερτική δράση», ενίσχυαν δηλαδή την ικανότητα των εθελοντών να επιδεικνύουν αποκλίνουσα δημιουργικότητα.

Πηγή: εδώ

Ο εγκέφαλος των μουσικών “δουλεύει” ταχύτερα

Ξεκινήσατε από μικροί να ασχολείστε με τη μουσική και να παίζετε κάποιο όργανο, έστω και ερασιτεχνικά; Τότε πρέπει να αισθάνεστε τυχεροί. Η μουσική θωρακίζει τον εγκέφαλο μας και τον προστατεύει από τις εκφυλιστικές ασθένειες, τα γηρατειά και την άνοια. Προσοχή αυτό ισχύει για εκείνους που παίζουν κάποιο όργανο τουλάχιστον 10 χρόνια....

Μία ξεχωριστή αμερικανική έρευνα, με επικεφαλής την καθηγήτρια νευρολογίας Μπρέντα Χάνα-Πλέιντι του πανεπιστημίου Έμορι της Ατλάντα, που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό νευροεπιστήμης "Frontiers of Human Neuroscience", κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ο εγκέφαλος των μουσικών -επαγγελματιών και ερασιτεχνών- είναι καλύτερα προστατευμένος από τις συνέπειες των γηρατειών και της άνοιας.

Σύμφωνα με τη μελέτη λοιπόν, όσοι έμαθαν να παίζουν μουσική από την παιδική ηλικία τους και συνέχισαν να παίζουν κάποιο όργανο για τουλάχιστον δέκα χρόνια, έχουν, όταν μεγαλώσουν, καλύτερες επιδόσεις στα τεστ μνήμης και νόησης. Η μελέτη επιβεβαιώνει ότι οι ηλικιωμένοι άνθρωποι που συνεχίζουν να παίζουν κάποιο μουσικό όργανο, έχουν συγκριτικό πλεονέκτημα όσον αφορά τη σταδιακή απώλεια της υγείας του εγκεφάλου τους. Δεν είναι σαφές κατά πόσον το ίδιο συμβαίνει και για όσους αρχίζουν σε μεγάλη ηλικία να παίζουν κάποιο όργανο.

Πηγή:εδώ

ΗΧΟΙΣΤΟΡΙΕΣ (ΘΕΩΡΗΤΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ)

Οι Ηχοϊστορίες βοηθούν τα παιδιά να καλλιεργήσουν τη φαντασία τους και να αναπτύξουν την έμφυτη δημιουργικότητά τους.

     Πρόκειται για την ηχητική επένδυση μιας ιστορίας, μιας εικόνας ή ενός ήχου. Οι ήχοι που είναι δυνατό να χρησιμοποιηθούν στις ηχοϊστορίες μπορεί να είναι είτε από μουσικά όργανα (κρουστά όργανα τάξης όπως: ντέφια, μαράκες, καστανιέτες, ξύστρες, πιατίνια, ξυλάκια, ταμπουρίνα, μεταλλόφωνα, ξυλόφωνα, τρίγωνα, κουδουνάκια κ.α.), είτε από ηχογόνα αντικείμενα (μπουκάλια, τενεκεδάκια, ποτήρια κ.α.), είτε ήχοι που προέρχονται από το σώμα (πόδια, χέρια, στόμα) είτε από τη φωνή. 

    Παράλληλα με τους ήχους και ανάλογα με την ιστορία, μπορούν να χρησιμοποιηθούν από τα παιδιά και κινήσεις με το σώμα οι οποίες έχουν μιμητικό χαρακτήρα, κυρίως όταν ερμηνεύουν ζώα, πουλιά και ανθρώπινους χαρακτήρες. Είναι βεβαίως απαραίτητο ο διδάσκων πριν την παρουσίαση της ιστορίας, να έχει κάνει την κατάλληλη προετοιμασία του θέματος που θα ακολουθήσει, ώστε τα παιδιά να εισαχθούν πιο ομαλά στο κλίμα της υπόθεσης και να επιτευχθεί το επιθυμητό αποτέλεσμα. Δείχνει, για παράδειγμα, εικόνες που σχετίζονται με την ιστορία που θα ακολουθήσει και ενθαρρύνει τα παιδιά να προτείνουν την κατάλληλη ηχητική συνοδεία για την περιγραφή αυτών των εικόνων. Μπορεί να κάνει εισηγήσεις και να βοηθήσει τα παιδιά να βρουν τρόπους παραγωγής των ζητούμενων ήχων. Στην αρχή καλεί τα παιδιά να προσπαθήσουν να δημιουργήσουν τους ήχους χρησιμοποιώντας το σώμα τους ως ηχογόνο αντικείμενο (π.χ. στόμα, χέρια, πόδια). Σε κατοπινό στάδιο μπορεί να δώσει ιδέες για παραγωγή των ήχων με χρήση διαφόρων αντικειμένων (μολύβι πάνω σε χαρτί, πλαστικά μπουκάλια κ.α.). 

    Επίσης, προκαλεί τα παιδιά να χρησιμοποιήσουν και κρουστά όργανα, τα οποία, λόγω του ηχοχρωματικού τους πλούτου, είναι ιδιαίτερα χρήσιμα στις ηχοϊστορίες.

    Προετοιμασία μπορεί επίσης να γίνει και στο δραματικό (θεατρικό) μέρος της ιστορίας, στο οποίο ο διδάσκων προτρέπει τα παιδιά να χρησιμοποιήσουν το σώμα τους και να κινηθούν με βάση την πλοκή της ιστορίας.

    Τελικά η κάθε ηχοϊστορία επιδιώκεται να παρουσιαστεί με δραματικό και ηχητικό τρόπο. Η τάξη μπορεί να χωριστεί σε ομάδες, Κάποια ομάδα κινείται παρουσιάζοντας το δραματικό μέρος και κάποια άλλη θα παράγει τους ήχους παρουσιάζοντας το ηχητικό μέρος της ιστορίας.

Παρακάτω αναφέρονται ενδεικτικά πως μπορούν να χρησιμοποιηθούν συγκεκριμένα μουσικά όργανα για την αναπαραγωγή διαφόρων ήχων σε ηχοϊστορίες.

ΤΥΜΠΑΝΟ:

Βήματα βαριά – Παρέλαση – Κάλεσμα – Έναρξη θεάτρου – Τρέξιμο ζώων – Σαματάς – Μάχη – Βροχή – Καλπασμός – Ξύσιμο – Πριόνισμα – Ξεκίνημα τραίνου – Σφύριγμα αέρα – Κύμα που σκάει – Χτυπήματα με σφυρί – Απειλή – Τάλαντο – Χτύπημα πόρτας – Τρίψιμο – Φτυάρισμα – Πριόνισμα – Αέρας – Θάνατος στρατιώτη – Χορός – Υποδοχή βασιλιά – Δάκρυα γίγαντα – Γρατζούνισμα – Αλυσίδες που σέρνονται – Σύρσιμο – Κύλισμα – Ανατριχίλα – Πέρασμα μέσα από θάμνους – Σταγόνες σε βαρέλι – Χορός Μαϊμούδων – Τρέξιμο μικρού ζώου – Αγωνία – Κάποιος να τρέμει – Φύλλα που κουνιούνται – Χαλάζι σε σκεπή – Κανόνια – Πυροβολισμοί - Μπουμπουνητά – Τρόμος – Άναμμα σπίρτου – Πλύσιμο ρούχων στο χέρι – Κάποιος να νευριάζει - Γκρέμισμα – Μπάλα που χτυπάει – Ελατήριο – Ινδιάνικος χορός – Ξυλοκόπος – Καλαμπόκι που ψήνεται.

ΝΤΕΦΙ:

Τρίξιμο δοντιών – Τελετουργικός χορός – Σεισμός – Τριζόνια και Τζιτζίκια – Σπάσιμο πιάτων (γυαλικών) – Πέρασμα, ξεκίνημα τραίνου – Ελικόπτερο – Ρολόι (τικ – τακ) – Κέρματα ή κλειδιά στην τσέπη – Αλυσίδα που σέρνεται – Πέσιμο ιππότη – Κομπρεσέρ – Θυμιατό – Χτύπημα σε ξύλο – Κουδουνάκια – Τρεμούλιασμα – Φίδι (Κροταλίας) – Ψιλή βροχή – Βροχή που δυναμώνει -  Ριγανόσκονη στους κεφτέδες – Παντζούρια που χτυπάνε – Βήματα σε χαλίκια

ΞΥΛΑΚΙΑ:

Σφυρί – Ρολόι (τικ – τακ) – Βρύση που στάζει σε μεταλλικό πιάτο – Σταγόνες βροχής που πέφτουν απ’ τα κεραμίδια – Τρυποκάρυδος – Σφυρί – Τάλαντο – Τρίξιμο δοντιών – SOS (σήματα Μορς) – Κάβουρας – Χτύπημα πόρτας – Γραφομηχανή – Βήματα από τακούνι – Κάρφωμα στο υπόγειο – Πινγκ πονγκ.

ΠΙΑΤΑ:

Βήματα γίγαντα – Παρουσίαση κάποιου – Σπάσιμο πιάτων – Ήχος περιπολικού – Κεραυνός – Αστραπές Μπουμπουνητά – Βόμβες – Μπάντα – Φασαρία από κατσαρόλες – Τραίνο – Σφαλιάρα – Χύτρα – Κατολίσθηση (μαζί με τύμπανα).

ΤΡΙΓΩΝΟ:

Καμπάνες (από μακριά) – Κουδούνι – Κάλαντα – Ξυπνητήρι – Πέρασμα τραίνου – Συναγερμός πυροσβεστικής – Είσοδος σε κατάστημα.

ΚΑΣΤΑΝΙΕΤΕΣ:

Χειροκροτήματα – Ο χορός της σπίθας στο τζάκι – Σκελετός που χορεύει - Κόκαλα – Κοχύλι που ανοιγοκλείνει – Κατολίσθηση – Νερό που πέφτει.

ΜΑΡΑΚΕΣ:

Αφρικάνικος χορός – Κύμα που σκάει – Τριζόνια και Τζιτζίκια – Ρολόι – Μωρό που παίζει.

Πηγή: εδώ

Ερευνα: Η συμμετοχή σε χορωδία ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα

Η συμμετοχή σε κάποια χορωδία ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα, μειώνει το στρες και βελτιώνει την ψυχική διάθεση, κάνοντας καλό σε μια ευρύτατη γκάμα ανθρώπων, από καρκινοπαθείς έως υγιείς, σύμφωνα με μια νέα βρετανική επιστημονική έρευνα.

Οι ερευνητές του Βασιλικού Κολλεγίου Μουσικής της Βρετανίας και της οργάνωσης Tenovus Cancer Care, με επικεφαλής τον δρα Ίαν Λιούις, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό για θέματα καρκίνου ecancermedicalscience του Ευρωπαϊκού Ινστιτούτου Ογκολογίας, μελέτησαν 193 μέλη πέντε χορωδιών. Οι συμμετέχοντες έδωσαν δείγματα σάλιου πριν και μετά το τραγούδι. Η μελέτη έδειξε ότι αρκούσε μια ώρα μόνο τραγουδιού στη χορωδία για μειωθούν σημαντικά οι ορμόνες του στρες όπως η κορτιζόλη, και να αυξηθούν οι κυτοκίνες, που βοηθούν στην άμυνα του οργανισμού.

«Τα νέα ευρήματα είναι πράγματι πολύ ενδιαφέροντα. Εδώ και πάνω από έξι χρόνια έχουμε συγκεντρώσει έναν όγκο στοιχείων που δείχνουν ότι το τραγούδι στη χορωδία μπορεί να φέρει σημαντικά οφέλη κοινωνικά, συναισθηματικά και ψυχολογικά. Τώρα πλέον βλέπουμε ότι υπάρχουν και βιολογικά οφέλη», δήλωσε ο Λιούις.

«Ακούγαμε ιστορίες ότι η συμμετοχή σε χορωδίες κάνει τους ανθρώπους να νιώθουν καλά, αλλά αυτή είναι η πρώτη φορά που δείξαμε ότι το ίδιο το ανοσοποιητικό σύστημα μπορεί να επηρεασθεί θετικά από το τραγούδι. Αυτό μπορεί να βοηθήσει και τους ανθρώπους με καρκίνο στο μέλλον», πρόσθεσε.

Πολλοί καρκινοπαθείς νιώθουν στρες, άγχος και κατάθλιψη, πράγματα που εξασθενούν το ανοσοποιητικό σύστημά τους, ακριβώς σε μια περίοδο που χρειάζονται να πάρουν από αυτό την μεγαλύτερη δυνατή βοήθεια. Η συμμετοχή στη χορωδία αποτελεί ένα «αντίδοτο» στην ψυχική κατάπτωση, συμβάλλοντας στην μάχη κατά της νόσου. Η μελέτη έδειξε ότι το μεγαλύτερο συγκριτικά όφελος έχουν όσοι, προτού γίνουν μέλη χορωδίας, νιώθουν πιο άσχημα ψυχολογικά και έχουν την μεγαλύτερη κατάθλιψη. Αυτοί, μετά το τραγούδι, εμφανίζουν την μεγαλύτερη βελτίωση της ψυχικής διάθεσής τους, αλλά και την μεγαλύτερη μείωση στα επίπεδα φλεγμονής στον οργανισμό τους.

Οι ερευνητές τόνισαν ότι υπάρχουν άνθρωποι που οι ζωές τους κυριολεκτικά μεταμορφώθηκαν μετά την απόφασή τους να γίνουν μέλη μιας χορωδίας. Γι' αυτό, όπως είπαν, η επίδραση της χορωδίας στη σωματική και ψυχική υγεία αξίζει να μελετηθεί περαιτέρω και σε μεγαλύτερο βάθος χρόνου.

Πηγή: Ερευνα: Η συμμετοχή σε χορωδία ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα | iefimerida.gr http://www.iefimerida.gr/news/260343/ereyna-i-symmetohi-se-horodia-enishyei-anosopoiitiko-systima#ixzz4dAoKC5ss

28χρονος Έλληνας έφτιαξε λογισμικό για σύνθεση μουσικής με τα μάτια

Τα μάτια παίζουν τη δική τους μουσική, θα μπορούσε να λέει ο στίχος σε κάποιο ποίημα ή κάποιος ερωτευμένος. Και θα είχε δίκιο, φυσικά, στο πλαίσιο ενός ρομαντικού κόσμου και μιας άλλη οπτικής, μακριά από την καθόλου μελωδική καθημερινότητα. Τι γίνεται όμως όταν η φράση "τα μάτια παίζουν τη δική τους μουσική", φεύγει από το πλαίσιο του ρομαντισμού και μπαίνει στη σφαίρα του ρεαλισμού; Κάτι πραγματικά σπουδαίο!   

Ένας 28χρονος Έλληνας κατάφερε να κάνει την ρομαντική -μέχρι πρότινος- μεταφορά, πραγματικότητα!    

Ο Ζαχαρίας Βαμβακούσης, με σπουδές στην Πληροφορική και τις Τηλεπικοινωνίες δημιούργησε ένα πρωτότυπο δικό του λογισμικό που επιτρέπει, με τη χρήση κάμερας και την κίνηση του ματιού, τη σύνθεση μουσικής.    

Αυτό δίνει τη δυνατότητα σε ανθρώπους με σοβαρά κινητικά προβλήματα ή αδυνατούντες για οποιοδήποτε λόγο να παίξουν και να συνθέσουν μουσική με τα χέρια τους, να το κάνουν με την κίνηση των ματιών τους ή άλλων μελών του σώματός τους! Το πως ακριβώς το βλέπετε στο παρακάτω βίντεο...    

Έτσι λοιπόν, έχουμε την «άρπα των ματιών», με λογισμικό συμβατό με οποιαδήποτε συσκευή μπορεί να κινήσει το ποντίκι του υπολογιστή. Λογισμικό που σχεδιάστηκε για συσκευές εντοπισμού βλέμματος (eye-trackers), με χαμηλό κόστος, προκειμένου να δώσει τη δυνατότητα σε ανθρώπους που το έχουν ανάγκη, να δημιουργήσουν μουσική.

Το βίντεο και το άρθρο: εδώ

Η συχνότητα της μουσικής επηρεάζει το σώμα και το πνεύμα μας! Πως η μουσική μπορεί να αλλάξει την εσωτερική μας ενέργεια!

Αν θέλετε να βρείτε τα μυστικά του σύμπαντος, σκέφτείτε τα σαν ενέργεια, συχνότητα και δονήσεις.» – Νίκολα Τέσλα

«Αυτό που ονομάζουμε ύλη είναι ενέργεια, της οποίας η δόνηση έχει μειωθεί τόσο ώστε να είναι αντιληπτή στις αισθήσεις. Δεν υπάρχει ύλη. «–Albert Einstein

Ο Tesla το είπε, ο Αϊνστάιν συμφώνησε και η επιστήμη το απέδειξε. Είναι γνωστό ότι τα πάντα – συμπεριλαμβανομένου και των δικών μας σωμάτων – αποτελούνται από ενέργεια που δονείται σε διαφορετικές συχνότητες. Με βάση αυτά, φαίνεται λογικό να αναρωτιόμαστε, μπορούν οι συχνότητες του ήχου να μας επηρεάσουν;

Οι συχνότητες επηρεάζουν άλλες συχνότητες. Είναι όπως όταν αναμειγνύουμε διάφορα συστατικά μεταξύ τους τροποποιώντας τη συνολική γεύση ενός γεύματος. Το γεγονός ότι οι συχνότητες επηρεάζουν το φυσικό κόσμο έχει αποδειχθεί μέσα από διάφορα πειράματα, όπως αυτά της επιστήμης των Cymatics και της μνήμης του νερού.

Τα Cymatics δείχνουν ότι όταν συχνότητες ήχου μεταφέρονται μέσα από ένα συγκεκριμένο μέσο όπως είναι το νερό, ο αέρας και η άμμος, θα αλλάξει άμεσα την δόνηση της ύλης. Στην παρακάτω εικόνα φαίνεται πώς τα σωματίδια προσαρμόζονται στις διαφορετικές συχνότητες. 

Η μνήμη του νερού έχει δείξει επίσης πώς οι δικές μας προθέσεις και συναισθήματα μπορούν να αλλάξουν τον υλικό κόσμο. Αυτό έχει αποδειχθεί από τον Δρ Masaru Emoto, ο οποίος έχει πραγματοποιήσει μελέτες που δείχνουν πως απλές προθέσεις που μεταδίδονται μέσω του ήχου, των συναισθημάτων και των σκέψεων μπορούν να επηρεάσουν σημαντικά τον τρόπο που το νερό κρυσταλλώνεται.

Τα σώματά μας συγκρατούν μια ορισμένη συχνότητα δόνησης και πρέπει να υπολογίζουμε επίσης ότι αποτελούνται από 70% νερό. Λαμβάνοντας υπόψη τα παραπάνω πειράματα, είναι λογικό να θεωρήσουμε ότι η συχνότητα της μουσικής θα μπορούσε επίσης να αλλάξει τη δική μας δονητική κατάσταση. Κάθε έκφραση μέσω του ήχου, της συγκίνησης ή της σκέψης κατέχει μια συγκεκριμένη συχνότητα, η οποία επηρεάζει τα πάντα γύρω της, με τον τρόπο που μια σταγόνα νερού μπορεί να επιδράσει σε μια μεγάλη επιφάνεια νερού και να προκαλέσει κυματισμούς.

Η Συχνότητα της Μουσικής

Έχοντας τα παραπάνω στη σκέψη μας, ας δώσουμε προσοχή στη συχνότητα της μουσικής που ακούμε. Η τονικότητα της μουσικής σε όλο τον κόσμο έχει ρυθμιστεί στα A (Νότα Λα) = 440 Hz , μιας και ο Διεθνής Οργανισμός Τυποποίησης (ISO) το καθιέρωσε το 1953. Ωστόσο, εξετάζοντας τη δονητική φύση του σύμπαντος συνεπάγεται ότι ο τόνος αυτός είναι σε δυσαρμονία με το φυσικό συντονισμό της φύσης και μπορεί να δημιουργήσει αρνητικές επιπτώσεις στην ανθρώπινη συμπεριφορά και συνείδηση.

Μερικές θεωρίες συνωμοσίας αν και είναι αναπόδεικτες αφήνουν να εννοηθεί ότι το ναζιστικό καθεστώς ήταν υπέρ της υιοθέτησης αυτής της τονικότητας για να διαπιστωθεί μέσω μιας μυστικής επιστημονικής έρευνας, ποια περιοχή συχνοτήτων μπορεί να προκαλέσει πιο αποτελεσματικά συναισθήματα φόβου και επιθετικότητας. Είτε ισχύει είτε όχι αυτή η συνωμοσία, υπάρχουν ενδιαφέρουσες μελέτες που επισημαίνουν τα οφέλη της ρύθμισης μουσικής τονικότητας στα Α= 432 Hz αντι των 440 που είναι σήμερα.

Τα Μαθηματικά του Σύμπαντος

Η συχνότητα των 432 Hz λέγεται ότι είναι μαθηματικά συνεπής με τα πρότυπα του σύμπαντος. Υποστηρίζεται ότι η συχνότητα 432 Hz δονείται με τη χρυσή τομή Φ (φι) του σύμπαντος και ενοποιεί τις ιδιότητες του φωτός, του χρόνος, του χώρου, της ύλης, της βαρύτητας και του μαγνητισμού με τη βιολογία, το DNA, και τη συνείδηση. Όταν τα άτομα της ύλης του σώματός μας και το DNA αρχίζουν να αντηχούν αρμονικά με το σπειροειδές μοτίβο της φύσης, η αίσθηση της ενότητάς μας με τη φύση αυξάνεται. Ο αριθμός 432 επίσης περιέχεται στην αναλογίες του ήλιου, τηςγης και της σελήνης, καθώς και τη μετάπτωση των ισημεριών, επίσης στη Μεγάλη Πυραμίδα της Αιγύπτου, το Στόουνχεντζ και το Sri Yantra, μεταξύ πολλών άλλων ιερών τόπων.

«Από τις δικές μου παρατηρήσεις, μερικές από τους αρμονικούς απόηχους της συχνότητας  Α = 432hz 12T5 φαίνεται να εναρμονίζονται σε φυσικές μορφές, αλλά και στον συντονισμό τωνσολιτονίων. Τα σολιτόνια χρειάζονται ένα συγκεκριμένο εύρος για να σχηματισθούν μέσω της συμπύκνωσης της ενέργειας και να περάσουν από τον μικρόκοσμο στον μακρόκοσμο. Τα σολιτόνια δεν εντοπίζονται μόνο στη μηχανική του νερού, αλλά και στην εναλλαγή φορτίου στα στοιχεία»-. Brian T. Collins

Συντονισμός του Φάσματος των Χρωμάτων

Ένα άλλο ενδιαφέρον στοιχείο που προκύπτει είναι ότι η ρύθμιση της συχνότητας στα A = 432 Hz συσχετίζεται με τα συστήματα χρωματικού φάσματος και τσάκρα, ενώ η Α = 440 Hz δεν το κάνει.

Το ηλιακό φάσμα και το Κοσμικό Πιάνο

– Dameon Keller

Προσωπικές Σκέψεις

Προσωπικά έχω απολαύσει πολλά συγκροτήματα, καλλιτέχνες και είδη μουσικής, ακόμη κι αν η μουσική τους είναι ρυθμισμένη στα Α = 440 Hz, όμως, μετά τη σύγκριση τραγουδιών τόσο στα A = 432 Hz όσο και στα Α = 440 Hz μπορώ να πω με σιγουριά αισθάνομαι και ακούω τη διαφορά. Δεν θα έλεγα ότι η εμπειρία μου από τη μουσική στα 440Hz με έχει μετατρέψει σε ένα επιθετικό άτομο, αλλά μπορώ να αντιληφθώ ότι ο κόσμος εκτίθεται σε μουσική που επικεντρώνεται περισσότερο στο μυαλό παρά στην καρδιά – για να μην αναφέρουμε την ακραία υλιστική και εγωιστική φιλοσοφία των στίχων στα περισσότερα δημοφιλή τραγούδια – είναι ένας τέλειος συνδυασμός για να διατηρηθεί μια ασύμφωνη συχνότητα και κατάσταση συνείδησης μέσα στην ανθρωπότητα. Αυτό είναι, φυσικά, απλός η δική μου γνώμη.

«Μουσική με τονικότητα στα C (Ντο) = 128 Hz (Η Ντο προκύπτει απο την κλιμακα με Α = 432hz) θα υποστηρίξει την ανθρωπότητα στο δρόμο της προς την πνευματική ελευθερία. Το εσωτερικό αυτί του ανθρώπου είναι φτιαγμένο για να ακούει την C = 128 Hz «-. Ρούντολφ Στάινερ

Πηγή: εδώ

Εικόνα και ήχος

Σαλβαντόρ Νταλί: «Η κόκκινη Ορχήστρα-Οι επτά τέχνες»

Η μουσική αποτελεί αρχικά έκφραση συναισθημάτων και ιδεών, όμως μελετώντας τη μουσική δημιουργία στα βάθη των αιώνων θα παρατηρούσε κανείς ότι πάντα υπάρχει στους συνθέτες έντονη η επιθυμία να «αναπαραστήσουν» εικόνες μέσω της μουσικής, πράγμα που αποτελεί παραδοσιακά πεδίο των εικαστικών τεχνών   Μπορεί κανείς να εντοπίσει στο παγκόσμιο μουσικό ρεπερτόριο «αποτυπώσεις» σκηνών, χαρακτήρων ή εικόνων από τη φύση, όπως και στους πίνακες ζωγραφικής.

   Αυτοί οι ήχοι χαρακτηρίζονται πολλές φορές φωτεινοί ή σκοτεινοί, οξείς ή με όγκο, «κούφιοι», παλλόμενοι, ή με ένα σωρό άλλα χαρακτηριστικά επίθετα.

Πάμπλο Πικάσο: «Μαντολίνο και κιθάρα»

Κάποιες φορές η μουσική απεικόνιση (αναπαράσταση εικόνων με ηχητικά μέσα) εμπνέεται όχι μόνο από τη φύση αλλά και από έργα ζωγραφικής.
   Η δυτικοευρωπαϊκή μουσική παράδοση κατά το 16ο - 17ο αι., περιγράφει εικόνες από τη φύση, αρχίζει να εκφράζει συναισθήματα και μοιάζει με μια «γλώσσα». Ανάλογα με το πόσο πιστά μιμείται τη φύση θεωρείται επιτυχημένη ή όχι μια σύνθεση. Τα έργα συμφωνικής μουσικής γίνονται αντιληπτά ως «ζωντανοί πίνακες»

Β. Α. Χάρτμαν: «Κατακόμβες του Παρισιού», ένας από
τους πίνακες που ενέπνευσε το συνθέτη Μ.
Μουσόργκσι για τη σύνθεσή του «Εικόνες από μία
Έκθεση»

Μετά τα μέσα του 18ου αι., αυτό που απασχολούσε τους συνθέτες ήταν τα συναισθήματα, που τους προκαλούσε το κάθε φαινόμενο.
   Ο Λ. Β. Μπετόβεν (L. V. Beethoven) χαρακτηρίζει την 6η Συμφωνία του (1808): «Ποιμενική Συμφωνία: περισσότερο έκφραση αισθημάτων παρά ζωγραφική».

Μποτιτσέλλι: «Η Άνοιξη»

Ένα από τα διασημότερα έργα απεικονιστικής μουσικής είναι οι «Εικόνες από μια Έκθεση» (1874), του Μ. Μουσόργκσκι (M. Mussorgsky). Πρόκειται για ένα έργο για πιάνο, που εμπνεύστηκε ο καλλιτέχνης μετά την επίσκεψή του σε μια έκθεση έργων του ζωγράφου Β. Α. Χάρτμαν (V. A. Hartmann). Οι δέκα μουσικοί «πίνακες» και στα ενδιάμεσα οι πέντε μουσικοί «περίπατοι» αποτέλεσαν μια ιδιαίτερα δημοφιλή σύνθεση μέχρι σήμερα.

«Ο καλλιεργημένος μουσικός μπορεί να ωφεληθεί εξίσου μελετώντας μια Μαντόνα του Ραφαήλ και μια Συμφωνία του Μότσαρτ […]. Ο ζωγράφος μεταπλάθει το ποίημα σε εικόνα, ο μουσικός μετασχηματίζει την εικόνα σε ήχο […]. Η αισθητική της μιας τέχνης είναι ίδια με αυτήν της άλλης. Μόνο το υλικό διαφέρει».

Ρόμπερτ Σούμαν (R. Schumann), συνθέτης

Πάουλ Κλέε: «Αρχαίος Ήχος»

Από τα μέσα του 19ου αι. οι συνθέτες αναζητούν τη σχέση της μουσικής με το χρώμα και το φως. Οι πίνακες αποτελούν πηγή έμπνευσης για τους συνθέτες και οι μουσικές συνθέσεις πηγές έμπνευσης για τους εικαστικούς.

Τον 20ο αι. οι ανταλλαγές μεταξύ των συνθετών και των εικαστικών καλλιτεχνών γίνονται πιο συχνές, συνενώνοντας με αυτόν τον τρόπο τις δύο τέχνες.

Ο συνθέτης Κλ. Ντεμπισύ εμπνεύστηκε από τους πίνακες του Μποτιτσέλλι («Άνοιξη») και ο Ζωρζ Μπρακ από τα έργα του Ντεμπισύ. Ο συνθέτης Α. Σαίνμπεργκ ανταλλάσσει ιδέες με το Β. Καντίνσκι, ο συνθέτης Τζ. Κέητζ συνδέεται με στενή φιλία με τον Μαρσέλ Ντυσάν και ούτω καθ’ εξής.

Βασίλι Καντίνσκι (Wassily Kandinsky, 1866-1944). Ρωσικής καταγωγής καλλιτέχνης, ένας από τους πρώτους αφαιρετικούς καλλιτέχνες στη σύγχρονη ζωγραφική. Ήταν επίσης καιπολύ επιτυχημένος μουσικός. Η αντίληψη ότι το χρώμα και η μουσική αρμονία συνδέονται, υπάρχει για πολλά χρόνια και προκαλεί πολλούς μελετητές.
Ο Καντίνσκι χρησιμοποίησε το χρώμα, συσχετίζοντας τον χρωματικό τόνο με τη χροιά (την προσωπικότητα του ήχου), την απόχρωση με το τονικό ύψος και τη χρωματική καθαρότητα με την ένταση του ήχου. Υποστήριξε επίσης ότι, όταν έβλεπε το χρώμα, άκουγε μουσική.

Καντίνσκι: «Εντύπωση ΙΙΙ» (κονσέρτο)

«Το ανοιχτό μπλε, μουσικά αναπαριστάμενο, είναι όμοιο με έναν αυλό, το σκούρο με ένα τσέλο...το γκρίζο στερείται ήχου και κίνησης... ενώ το βιολετί είναι στον ήχο παρόμοιο με το αγγλικό κόρνο και τη φλογέρα»
Β. Καντίνσκι
Για το πνευματικό στην Τέχνη

Καντίνσκι: «Κίτρινο, Κόκκινο και Μπλε»

Μέχρι ένα ορισμένο σημείο, το μεγαλύτερο μέρος της μουσικής του 20ου αι. μπορεί να περιγραφεί σα μια αναζήτηση νέων μορφών αφήγησης.

Αυτή η διαρκής αναζήτηση οδήγησε και τους καλλιτέχνες να υπερβούν τα όρια της τέχνης τους, ανοίγοντας νέους δρόμους στην έκφραση της μουσικής και των εικαστικών.

Πηγή: εδώ

11 αλήθειες για τη μουσική και το πώς επηρεάζει το μυαλό!

Οι παρακάτω αλήθειες θα σας εντυπωσιάσουν και θα σας δώσουν μια ιδέα για την πολυπλοκότητα του ίδιου σας του μυαλού.

Ο εγκέφαλος μπορεί να λειτουργήσει με τρόπους που δεν είναι εύκολα αντιληπτοί. Πολλές μελέτες έχουν δείξει τον τρόπο που απλά πράγματα, όπως η μουσική, μπορούν να τον επηρεάσουν ή ακόμα και να τον αλλάξουν ριζικά.

1. Η ανατριχίλα που νιώθετε όταν ακούτε μουσική, ευθύνεται κυρίως στην έκκριση ντοπαμίνης στον εγκέφαλο καθώς περιμένετε την κορύφωση ενός τραγουδιού.

Η ντοπαμίνη είναι μια χημική ουσία που δίνει την αίσθηση ευφορίας, την οποία εκκρίνει ο εγκέφαλος. Αυτή είναι άμεσα συνδεδεμένη με τον εθισμό αλλά και με την διάθεση για δράση όταν υπάρχει κίνητρο. Αυτές οι μελέτες βρήκαν μια βιολογική εξήγηση στο γιατί η μουσική παίζει πάντα τόσο σημαντικό ρόλο σε συναισθηματικά γεγονότα παγκοσμίως από την αρχή της ανθρώπινης ιστορίας.

2. Υπάρχουν πολύ λίγες δραστηριότητες στη ζωή που χρησιμοποιούν ολόκληρο τον εγκέφαλο, και η μουσική είναι μία από αυτές.

Με τη Λειτουργική Απεικόνιση Μαγνητικού Συντονισμού (FMRI), μια ερευνητική ομάδα εξέτασε ορισμένους ανθρώπους που άκουγαν μουσική. Βρήκαν πως ακούγοντας μουσική, ενεργοποιούνται ακουστικές περιοχές και μεγάλα νευρικά δίκτυα του εγκεφάλου. Επιπλέον, πιστεύουν πως η μουσική μπορεί να ενεργοποιήσει συναισθηματικές, κινητικές και δημιουργικές πτυχές του εγκεφάλου.

3. Το να παίζεις μουσική συχνά, θα αλλάξει τη δομή του εγκεφάλου σου.

Η πλαστικότητα του εγκεφάλου αναφέρεται στην ικανότητα του να αλλάζει κατά τη διάρκεια της ζωής μας. Οι αλλαγές που σχετίζονται με τη μάθηση συμβαίνουν κυρίως στους συνδέσμους που υπάρχουν μεταξύ νευρώνων. Όταν μελετήθηκαν η μουσική κατά τη διάρκεια αυτής της διαδικασίας, βρήκαν πως ο όγκος του εγκεφάλου ήταν μεγαλύτερος σε επαγγελματίες μουσικούς, μεσαίος σε αρχάριους και μικρός σε ανθρώπους που δε σχετίζονται με μουσική.

4. Ο εγκέφαλος αντιδρά στη μουσική με τον ίδιο τρόπο με όταν καταναλώνεις φαγητό.

Όπως αναφέραμε νωρίτερα, η ντοπαμίνη είναι μια ουσία που εκκρίνει ο εγκέφαλος. Το συγκεκριμένο χημικό συστατικό είναι συνδεδεμένο με την αίσθηση ευφορίας, η οποία με τη σειρά της συνδέεται με τον εθισμό, το σεξ ακόμα και με το φαγητό. Η ντοπαμίνη είναι εκείνη που επιτρέπει σε έναν άνθρωπο να νιώσει τις απολαύσεις τέτοιων δραστηριοτήτων. Μια έρευνα που χρησιμοποίησε μόνο ορχηστρική μουσική, αποδεικνύει πως η αναμονή για μια μουσική «έξαψη» απελευθερώνει τις ίδιες ουσίες στον εγκέφαλο με την αναμονή της γεύσης του φαγητού.

5. Το να ακούς μουσική ενώ γυμνάζεσαι μπορεί να αυξήσει σημαντικά την απόδοση σου.

Ο Διαχωρισμός είναι μια τεχνική αντιπερισπασμού για τον εγκέφαλο που μειώνει την αντίληψη της παραπάνω προσπάθειας. Αυτή η τεχνική μπορεί να αποσπάσει τον εγκέφαλο από το να νιώσει κούραση και να εξυψώσει θετικές διαθέσεις όπως το σθένος. Με τη χρήση μουσικής κατά τη διάρκεια μέτριας έντασης ασκήσεων, θα βρείτε τον εαυτό σας να αντιμετωπίζει την άσκηση με μεγαλύτερη ευχαρίστηση.

6. Ένας συναισθηματικός δεσμός μπορεί να είναι ο λόγος για την ύπαρξη του αγαπημένου σας τραγουδιού.

Πολλές φορές ταυτιζόμαστε με το περιεχόμενο των αγαπημένων μας τραγουδιών. Ακόμα κι αν πολλοί αλλάζουν αγαπημένο τραγούδι ανάλογα με τις πιο πρόσφατες κυκλοφορίες, έχει αποδειχθεί πως εκείνα που παραμένουν τον περισσότερο καιρό είναι άμεσα συνδεδεμένα συναισθηματικά με μία ανάμνηση που υπάρχει πίσω από το τραγούδι.

7. Οι χτύποι της καρδιάς αλλάζουν για να μιμηθούν τη μουσική που ακούτε.

Έχει παρατηρηθεί πως η μουσική ρυθμίζει τους παλμούς, την πίεση και την αναπνοή. Το καρδιομυικό σύστημα σημείωσε αυξομειώσεις σε μέγεθος σε μια έρευνα 24 ανθρώπων. Αλλαγές σε ηχητικά μοτίβα παρατηρήθηκε πως επηρεάζουν και μικρότερες μορφές ζωής, όπως ένα αναπτυσσόμενο έμβρυο.

8. Η χαρούμενη και η θλιβερή μουσική μπορεί να αλλάξουν τον τρόπο που βλέπετε τον κόσμο γύρω σας.

Ο εγκέφαλος πάντα συγκρίνει πληροφορίες που λαμβάνουμε μέσω της όρασης με εκείνες που αποτελούν τις προσδοκίες μας για τον κόσμο συνολικότερα, βάσει γνώσης. Το τελικό αποτέλεσμα στο μυαλό είναι εκείνο που αντιλαμβανόμαστε ως προσωπική πραγματικότητα. Συνεπώς, χαρούμενα τραγούδια θα σας κάνουν να δείτε τον κόσμο διαφορετικά από ένα λυπημένο άτομο.

9. «Σκουλήκια» ονομάζονται τα τραγούδια που δε μπορείς να βγάλεις από το μυαλό σου.

«Σκουλήκι» θεωρείται ένα είδος φαγούρας στο εγκέφαλο. Αυτή η «φαγούρα» μεταφράζεται σε μια ανάγκη που έχει το μυαλό να γεμίσει τα κενά στο ρυθμό ενός τραγουδιού. Το ακουστικό περίβλημα του εγκεφάλου, αυτόματα γεμίζει τα κενά στο ρυθμό ενός τραγουδιού. Με απλούστερα λόγια, το μυαλό μας συνεχίζει να «τραγουδάει» ακόμα κι όταν το τραγούδι έχει τελειώσει.

10. Η μουσική προτείνεται σε ασθενείς που πάσχουν από Πάρκινσον ή έχουν περάσει εγκεφαλικά.

Η μουσικοθεραπεία υπάρχει εδώ και δεκαετίες. Η μουσική ενεργοποιεί πολλαπλά δίκτυα νευρώνων σε συντονισμένες κινήσεις και οι περιοχές του εγκεφάλου που επεξεργάζεται αυτές τις κινήσεις διαχειρίζεται και τα κέντρα ομιλίας στις ίδιες περιοχές. Καθώς η μουσική επηρεάζει αυτές τις περιοχές, βοηθάει τους ασθενείς να ξεπεράσουν προβλήματα κινησιολογικά καθώς και προβλήματα ομιλίας.

11. Σύμφωνα με μια έρευνα, το να μάθεις ένα μουσικό όργανο μπορεί να βελτιώσει κινητικές δεξιότητες και δεξιότητες συλλογισμού.

Σε μία έρευνα που συμμετείχαν παιδιά, διαπιστώθηκε πως εκείνα που είχαν τρία ή και παραπάνω χρόνια μουσικής εκπαίδευσης είχαν καλύτερες κινητικές δεξιότητες και ικανότητες διάκρισης από εκείνα που δεν είχαν μουσικές γνώσεις. Επιπροσθέτως, παρατηρήθηκε πως έχουν μεγαλύτερη λεξιλογική ποικιλία και δεξιότητες συλλογισμού, αν και αυτές δε συμπίπτουν απαραίτητα με την εξάσκηση της μουσικής.

Πηγή: εδώ

8 ηχητικά γλυπτά που παίζουν μουσική με τη δύναμη της φύσης!

Γλυπτά μεγάλης κλίμακας εγκαθίστανται σε διάφορες τοποθεσίες σε όλον τον κόσμο και αλληλεπιδρούν με τις φυσικές δυνάμεις όπως ο άνεμος και η βροχή για να δημιουργήσουν χαλαρωτική μουσική. Ας τα γνωρίσουμε… 

                          Singing Ringing Tree Μπέρνλεϊ, Βρετανία

Βρίσκεται στο Lancashire και φτάνει τα 3 μέτρα σε ύψος. Είναι κατασκευασμένο από γαλβανισμένους χαλύβδινους σωλήνες διαφορετικών μηκών, με οπές στο κάτω μέρος. Όταν ο άνεμος φυσάει, τα γλυπτά παράγουν ήχους σε αρκετές οκτάβες. Ακούστε το εδώ

                                          Aeolus Wind Pavilion, Λονδίνο

Βρίσκεται στο Canary Wharf του Λονδίνου και αποτελείται από 310 σωλήνες από ανοξείδωτο χάλυβα που καταλήγουν σε ένα διπλό καμπύλο τόξο, μέσα στο οποίο μπορούν να εισέλθουν οι επισκέπτες για μια μοναδική ακουστική εμπειρία. Ο άνεμος προκαλεί τις χορδές να πάλλονται δημιουργώντας έναν ήχο σε χαμηλές συχνότητες. Ακούστε το εδώ

                                            Sound Garden, Σιάτλ, Η.Π.Α.

Βρίσκεται στην πανεπιστημιούπολη της Εθνικής Υπηρεσίας Ωκεανών και Ατμόσφαιρας (NOAA), δίπλα στο Πάρκο Warren G. Magnuson στο Σιάτλ. Σχεδιασμένο και κατασκευασμένο από τον γλύπτη Douglas Hollis κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1980, διαθέτει 12 πύργους από χάλυβα που μοιάζουν με αυτούς της κινητής τηλεφωνίας, μέσα στους οποίους υπάρχουν σωλήνες εκκλησιαστικού οργάνου που παράγουν μουσική όταν ο άνεμος φυσά γύρω αλλά και στο εσωτερικό τους. Ακούστε το εδώ

                                                   Sea Organ, Κροατία

Το Όργανο της Θάλασσας βρίσκεται στην παράκτια κροατική πόλη Ζαντάρ και αποτελείται από 35 σωλήνες εκκλησιαστικού οργάνου που κρύβονται κάτω από τα πλακίδια του δρόμου. Η αέναη κίνηση των κυμάτων και του ανέμου σπρώχνει τον αέρα μέσα και έξω από τους σωλήνες παράγοντας μια ποικιλία από μουσικές νότες. Ακούστε το εδώ

                                         Wave Organ, Σαν Φρανσίσκο

Βρίσκεται σε μια προβλήτα που σχηματίζεται στη μαρίνα του Σαν Φρανσίσκο. Σχεδιασμένο από τον καλλιτέχνη Peter Richards, σε συνεργασία με τον γλύπτη George Gonzales, αποτελείται από 25 σωλήνες εκκλησιαστικού οργάνου από PVC και σκυρόδεμα που βρίσκονται σε διάφορα υψόμετρα με το κάτω άκρο τους που εκτείνεται στη θάλασσα. Ένας συνδυασμός της παλίρροιας και των κυμάτων σπρώχνει τον αέρα μέσα και έξω από τους σωλήνες δημιουργώντας όμορφους ήχους. Ακούστε το εδώ

                               Blackpool High Tide Organ, Βρετανία

Έχει 15 μέτρα ύψος και κατασκευάστηκε το 2002 ως μέρος του «The Great Promenade Show”, κατά μήκος του Blackpool New Promenade στο Ηνωμένο Βασίλειο. 8 σωλήνες συνδέονται με 18 σωλήνες εκκλησιαστικού οργάνου και κατά τη διάρκεια της παλίρροιας, η διόγκωση του νερού ωθεί τον αέρα από τη θάλασσα στο εσωτερικό τους παράγοντας διάφορους ήχους. Ακούστε το εδώ

                                     Ο Τοίχος της Μουσικής, Δρέσδη

Η εγκατάσταση βρίσκεται στη γειτονιά Kunsthofpassage της Δρέσδης, στον εξωτερικό τοίχο ενός μεγάλου κτηρίου. Μια σειρά από μεταλλικούς σωλήνες και χοάνες διάφορων μεγεθών παίζουν μουσική όταν το νερό της βροχής ρέει από την οροφή προς τα κάτω στις υδρορροές. Ακούστε το εδώ

                                      Windorgel Vlissingen, Ολλανδία

Το ηχητικό γλυπτό βρίσκεται στην πόλη του Vlissingen ή Flushing της Ολλανδίας. Αποτελείται από κατακόρυφους σωλήνες μπαμπού με τρύπες που παράγουν μια ποικιλία από ήχους όταν ο άνεμος φυσάει. Ακούστε το εδώ

Πηγή: εδώ